Etiketten lezen

Veel reclamemakers van junkfoodbedrijven zijn schaamteloze leugenaars. Ze zetten nogal eens misleidende etiketten op voedsel….om daarmee mensen die bewust met hun gezondheid omgaan te overtuigen dit soort eten voor zichzelf en hun kinderen te kopen. Omdat de meeste mensen niet veel van voeding afweten, vallen ze steeds weer voor etiketten zoals ‘bevat volkorengranen’, ‘vetarm’ of ‘bevat omega 3’. Het toevoegen van kleine hoeveelheden gezonde ingrediënten aan een ongezond, zwaar bewerkt voedingsproduct maakt het nog niet gezond. Een minuscule hoeveelheid omega 3 vetzuren weegt echt niet op tegen het feit dat een product enorme hoeveelheden suiker bevat. Dus….het is belangrijk om etiketten te lezen. Zelfs zogenaamde health foods kunnen suiker, geraffineerde tarwe en andere zeer schadelijke ingrediënten bevatten. Dit geldt ook voor kindervoedsel dat als gezond in de markt gezet wordt….vertrouw de voedselproducenten NIET, LEES het etiket.
Kortom: Het is belangrijk om etiketten te lezen, zelfs ‘gezond voedsel’ kan akelige ingrediënten bevatten zoals toegevoegde suiker.

Hoe een Etiket Lezen

Welke verpakte producten kun je gerust eten en wat kun je beter laten liggen?
Om hier achter te komen moet je vaak de etiketten van producten leren lezen. Maar de soms vage bewoordingen en ingewikkelde namen op de ingrediëntenlijst maken dit niet makkelijk. Ook het schema met de verschillende voedingsstoffen is niet altijd even makkelijk af te lezen. Wat betekenen deze voedingstoffen nu precies? In dit artikel vind je alle praktische tips met informatie waar je op moet letten bij het lezen van een etiket, zodat je ook echt gezonde slanke voeding koopt.

De ingrediëntenlijst van een etiket

Wanneer je een etiket bekijkt, begin dan altijd met de ingrediëntenlijst. Die staat meestal op de achterkant of zijkant van de verpakking.

Let vooral op de volgorde van de ingrediënten. Wat als eerste genoemd wordt, zit er het meeste in. Staat daar bijvoorbeeld suiker of glucose-fructosestroop, dan kun je het product vaak beter laten liggen.

Hoeveel er precies van een ingrediënt in zit, staat er niet altijd bij, want dat is meestal niet verplicht. Alleen wanneer een ingrediënt nadrukkelijk op de verpakking wordt genoemd of afgebeeld — zoals appels op een pak sap of in gebak — moet het percentage vermeld worden

Suikers in al haar vormen

Daarnaast is er nog iets waar je op moet letten. Fabrikanten gebruiken vaak verschillende namen voor suiker. Daardoor lijkt het soms alsof er weinig suiker in een product zit, terwijl er in werkelijkheid meerdere soorten zijn toegevoegd.

Suiker kan namelijk onder veel verschillende namen op de ingrediëntenlijst staan, zoals glucose, fructose, dextrose, siroop, diksap, kandij, karamel, lactose, sacharose of maltose. Ook varianten zoals palmsuiker, poedersuiker of kaneelsuiker klinken misschien aantrekkelijk, maar blijven gewoon suiker.

Hoe mooi de naam ook klinkt, het blijft een snelle koolhydraat. En juist deze snelle suikers maken het moeilijker om je gewicht onder controle te houden. Daarom is het verstandig om producten met veel van dit soort suikers liever te laten staan.

Uit deze voorbeelden blijkt hoe belangrijk het is om etiketten goed te lezen. Er bestaan wel regels voor wat er op een etiket moet staan, maar er zitten nog steeds gaten in de wet. Daardoor kunnen fabrikanten soms de werkelijke hoeveelheid of soort ingrediënten een beetje verdoezelen.

Het doel is natuurlijk dat een product er zo gezond mogelijk uitziet. Daarom worden er vaak mooie woorden, ingewikkelde termen of andere benamingen gebruikt. Voor de consument maakt dat het lezen van een etiket alleen maar moeilijker. Daar komt nog bij dat de letters vaak zo klein gedrukt zijn, dat ze zelfs voor mensen met goede ogen nauwelijks te lezen zijn zonder vergrootglas.

Hierbij wil ik je een aantal snelle tips geven over hoe je etiketten kunt lezen en interpreteren

Schuilnamen

Pas op voor veel gebruikte schuilnamen. De fabrikanten willen dat je een gezonde indruk krijgt, ook na het lezen van het verplichte etiket. Een heel mooi voorbeeld hiervan is het gebruik van transvet. Iedereen weet dat transvet ongezond is, dus de fabrikant zal het niet in zijn hoofd halen om dit op het etiket te zetten. Hiervoor gebruiken ze bijvoorbeeld de schuilnaam Gehydrogeneerde Plantaardige Olie. En plantaardig is gezond, toch? Het is gewoon een andere naam voor transvet!

Té moeilijke termen?

De fabrikanten mogen zelf bepalen of ze de chemische naam voor een ingrediënt gebruiken, of de ‘gewone’ naam, of het E-nummer. Ook zijn er voor een bepaald E-nummer heel veel verschillende benamingen. Kortom, je weet niet meer waar je aan toe bent. Je kunt de volgende stelregel hanteren:Als de lijst voor het grootste deel bestaat uit onbegrijpelijke namen en/of E-nummers, hoe meer het product bewerkt is. Je moet je dan afvragen of je dat allemaal op wilt eten. Lekker laten liggen dus!

Aanduiding koolhydraten en suikersJe ziet heel vaak staan hoeveel koolhydraten in het product zitten, met de aanduiding ‘waarvan suikers’. Het doel hiervan is dat je gaat denken: “hoe minder suikers hoe beter”. Dit is misleidend, want ook zetmeel en witmeel wordt door je lichaam omgezet in suikers, en hebben dus nagenoeg hetzelfde effect als de hoeveelheid ‘waarvan suikers’.

De volgorde van de ingrediënten

In de meeste gevallen is de hoeveelheid van het eerstgenoemde product het grootst. Dus als suikers, of koolhydraten in het algemeen, als eerste in de lijst staat, kun je wel weer in het schap leggen.

Blijf zoeken

Het etiket met de ingrediënten is een wettelijke verplichting, maar de plaats en de lettergrootte is niet wettelijk vastgelegd. Op veel producten wordt het etiket afgedrukt op een nagenoeg onvindbare plaats, en/of in een kleur die bijna niet opvalt. Blijf dus zoeken naar het etiket, want het MOET er op staan.
Conclusie

Persoonlijk vind ik al deze ontdekkingen heel erg schokkend. Ondanks de goedbedoelde wettelijke verplichtingen, zitten er nog té veel gaten hierin. Gaten waar de fabrikanten heel handig gebruik van maken en je als consument mee misleiden. Mijn advies? Neem je smartphone en neem een foto van het etiket. Ga de foto vergroten en ziedaar, je kan het nu wel gemakkelijk lezen.In de ingrediëntenlijst staat op de 3e plek Glucose-fructose vermeld. Dit is suiker!Deze suiker staat niet vermeld bij de Ossenstaartsoep omdat het een verdekte suiker is. Het zit namelijk in tomatenpuree en het is dan niet verplicht deze op het etiket te zetten van de soep. Wel dat er tomatenpuree erin verwerkt is.

Let dus goed op

Suikers in al haar vormen. Daarnaast kunnen er meerdere soorten suiker gebruikt worden die allemaal onder een andere benaming genoemd zijn. Dit is nogal verraderlijk, want er zijn erg veel verschillende soorten suiker met allen een andere naam. Naast de genoemde glucose en fructose worden ook de benamingen dextrose, siroop, diksap, kandij, karamel, lactose, sacharose en maltose veel gebruikt als alternatief voor het woord suiker. Vermijd ook de verschillende suikervormen als palmsuiker, poedersuiker of kaneelsuiker, hoe lekker deze ook kunnen zijn.

Als je weet waar je op moet letten, kennen voedingsmiddelen geen geheimen meer. Je weet dan wat er inzit en wat waar is van de kreten die op de verpakking staan. Fris uitziende verpakkingen en mooie praatjes maken een product aantrekkelijk, waardoor het beter verkoopt. Maar ze kunnen je wel op het verkeerde been zetten.controleert of fabrikanten zich aan deze wetten houden. Ook producten die je online koopt

Via Onderstaande Buttons kan je op een op een eenvoudige en snelle manier naar een gerelateerde- of andere gewenste Website brengen te brengen.

Free foto’s

Own ,Unsplash ,Piixabay ,Pexels