De wet van 100 en BMI
BMI is zeker niet betrouwbaar
De Body-Mass Index (BMI) heet ook wel Quetelet index (QI).
De BMI geeft de verhouding tussen gewicht en lengte aan bij volwassenen.In de geneeskunde wordt deze maatvoering veelvuldig gebruikt, terwijl de BMI niet geheel betrouwbaar is.
Bij een BMI meting wordt namelijk geen rekening gehouden met de lichaamsbouw. Voor kinderen, Aziaten, mensen met een te lage spier tonus of een verhoogde zoals bodybuilders en sporters die vaak per week trainen , is de BMI meting daarom niet geschikt als maatstaf voor een gezond gewicht.
Als je wat betreft je BMI niet obesitas bent hoeft dit niet te betekenen dat je lichaam ook echt gezond is. In een nieuw onderzoek is gekeken naar de verhouding tussen spier en vet. Hieruit bleek dat veel mensen met een goed BMI toch teveel vet kunnen hebben, zoals ouderen.
De BMI is geen volledige diagnose, in zo verre dat deze niet de vet distributie binnen het lichaam in overweging neemt, en de relatieve vet- spier- en bot bijdragen aan het totale lichaamsgewicht negeert.
Een krachtige atleet kan door zijn BMI als te zwaar worden gerangschikt (toe te schrijven aan een zwaar spierstelsel), terwijl ten onrechte een “normale” BMI kan worden gediagnosticeerd in het geval van een bejaarde persoon met zeer lage vetvrije massa. Een BMI-score alleen is ontoereikend als diagnose, omdat de BMI niet in staat is om vet van vetvrije massa te onderscheiden en ook geen rekening houdt met gevaarlijk buik vet. Een meetlint om de buik omtrek te meten geeft in dergelijke gevallen een betere indicatie.
Nederlanders worden te dik,maar liefst 40% van de Nederlanders is te zwaar.
Van hen is 10% zelfs zo zwaar dat ze, vaak zonder het te weten, in de gevarenzone van obesitas zitten en feitelijk als `patiënt` beschouwd kunnen worden.
Het overgewicht onder kinderen van 5 tot 11 jaar is de afgelopen 20 jaar gestegen van 4 tot 10%.
Het aantal dikke mensen groeit, maar het aantal extreem dikke mensen stijgt nog sneller.
De Raad voor de Volksgezondheid en Zorg (RVZ) nu is het RVS , kondigde onlangs in het rapport `Gezondheid en gedrag` de alarmfases af: `De afgelopen tien jaar is in Nederland het aantal mensen met overgewicht dramatisch gestegen. De huidige cijfers zijn vergelijkbaar met de situatie in de VS tien jaar geleden.
Hieronder heb ik een tabel gemaakt om het fenomeen gericht op de weegschaal ( de kilo’s ) en het sprookje BMI beter te begrijpen. Ik noem dit de Wet van 100. Dit is uiteraard geen wet uit het wetboek maar duidelijk de wet van ons lichaam.
Stel je bent 100kg, Deze 100 kg bestaan uit :
50 kg VVM ofwel vet vrije massa. De VVM heeft een variabel factor, zoals spieren, glucosebuffer en vocht en een niet variabel factor zoals bloed en botten .
50kg vet De weegschaal ziet dit als100 kg gewicht en de BMI geeft b.v. aan 30 en hier houd het ook op.
Voor het gemak houden wij de 100 kg vast als basis
55 kg VVM. Verbetering van de vochthuishouding ,spieren en de glucosebuffer
45 kg Vet. Vermindering van de vetmassa.
100kg gewicht op de weegschaal en de BMI is nog steeds 30
Bovenstaande laat zien dat je gewicht (in dit geval) niet veranderd op een weegschaal, omdat Je onder anderen de spiermassa enz is toegenomen en de vetmassa afgenomen. Om dit beter te begrijpen houden wij de 100kg aan.
Onderstaande is het tegenover gestelde.
45 kg Afname van de functiemassa.
55 kg Toename van de vetmassa
100kg Waarom dit nog steeds 100 kg is kan een weegschaal niet zien. Ook de BMI blijft gelijk.